Georgi Dimitroff. Eenheid tegen het fascisme
Het eenheidsfront en de jeugd
Ik heb er reeds op gewezen welke rol het betrekken van de jeugd in de fascistische organisaties speelde voor de overwinning van het fascisme. Wanneer wij over de jeugd spreken, moeten wij openlijk verklaren: wij hebben onze taak om de massa der werkende jeugd in de strijd tegen het offensief van het kapitaal, tegen het fascisme en het oorlogsgevaar te betrekken, verwaarloosd. Wij hebben deze taak in een reeks van landen verwaarloosd. Wij hebben de geweldige betekenis van de jeugd in de strijd tegen het fascisme onderschat. Wij hebben niet altijd rekening gehouden met de bijzondere economische, politieke en culturele belangen van de jeugd. Wij hebben evenmin de nodige aandacht geschonken aan de revolutionaire opvoeding van de jeugd.
Van dit alles heeft het fascisme heel handig gebruik gemaakt en in enige landen, met name in Duitsland, grote delen van de jeugd op de tegen het proletariaat gerichte weg gebracht. Men moet daarbij in het oog houden dat het fascisme de jeugd niet alleen met militaristische romantiek tot zich lokt. Sommigen voedt en kleedt het in zijn afdelingen; sommigen geeft het werk; het sticht zelfs zogenaamde culturele instellingen voor de jeugd en streeft er naar langs deze weg de jeugd te suggereren, dat het de massa der werkende jeugd werkelijk wil en kan voeden en kleden, onderrichten en werk verschaffen.
Onze communistische jeugdbonden zijn in een reeks van kapitalistische landen nog steeds overwegend sektarische, los van de massa staande organisaties. Hun voornaamste zwakheid bestaat hierin, dat zij er nog steeds naar streven de communistische partijen, hun vormen en werkmethoden na te bootsen, waarbij zij geheel vergeten dat het communistische jeugdverbond geen communistische partij voor de jeugd is. Zij houden er onvoldoende rekening mee dat deze organisatie haar eigen bijzondere taak heeft. Haar methoden en vormen van werk, van opvoeding en strijd, moeten aan het concrete ontwikkelingspeil en de eisen van de jeugd zijn aangepast.
Onze jonge communisten hebben in de strijd tegen de fascistische gewelddaden en de burgerlijke reactie onvergetelijke voorbeelden van heldenmoed gegeven. Zij weten evenwel nog niet voldoende, op concrete en volhardende wijze de massa van de jeugd aan de vijandelijke invloed te onttrekken. Dat toont het, tot op heden nog niet overwonnen verzet tegen het werk in de fascistische massaorganisaties, — de niet steeds juiste houding ten opzichte van het contact met de socialistische en de andere niet-communistische jongeren.
Een grote verantwoordelijkheid voor dit alles dragen natuurlijk ook de communistische partijen, die de communistische jeugdorganisaties bij hun werk moeten leiden en ondersteunen. Het probleem van de jeugd is immers niet uitsluitend een probleem van de communistische jeugdbond. Het is een probleem van de gehele communistische beweging. Op het gebied van de strijd om de jeugd moeten de communistische partijen en de communistische jeugdbonden metterdaad een beslissende stap voorwaarts doen. De voornaamste taak van de communistische jeugdbeweging in de kapitalistische landen is moedig voorwaarts te schrijden op de weg van de verwezenlijking van het eenheidsfront, van organisatie en vereniging van de jonge generatie der arbeidende klasse. Welk een geweldige invloed deze taak op de revolutionaire jeugdbeweging heeft, tonen de voorbeelden van Frankrijk en de Verenigde Staten in de laatste tijd. Men behoefde in deze landen slechts een begin te maken met het verwezenlijken van het eenheidsfront, om terstond aanzienlijke successen te behalen. Op het gebied van het internationale eenheidsfront verdient tevens het succesvolle initiatief van het Parijse antifascistische en anti-oorlogscomité voor het tot stand brengen van de internationale samenwerking van alle niet-fascistische jeugdorganisaties onze aandacht.
Deze geslaagde stappen van de beweging voor het eenheidsfront van de jeugd in de laatste tijd tonen ook, dat de vormen van het eenheidsfront van de jeugd niet volgens een bepaald patroon toegepast moeten worden, en niet beslist dezelfde moeten zijn, zoals in de praktijk van de communistische partijen het geval is. De communistische jeugdbonden moeten op alle mogelijke wijzen streven naar de vereniging van de krachten van alle niet-fascistische massaorganisaties van de jeugd, daarbij inbegrepen het oprichten van verschillende gemeenschappelijke organisaties van de strijd tegen het fascisme, — tegen de ongekende rechteloosheid en militarisering van de jeugd, — voor de economische en culturele rechten van de jonge generatie, — voor het winnen van deze jeugd, waar zij zich ook moge bevinden, voor het antifascistische front: in de bedrijven, in de werkverschaffingskampen, op de arbeidsbeurzen, in de kazernes en op de vloot, in de scholen of in de verschillende sport-, culturele en andere organisaties.
Tegelijk met de ontwikkeling en versterking van de communistische jeugdbond, moeten onze jonge communisten streven naar de vorming van antifascistische associaties van de communistische en socialistische jeugdbonden, op het program van de klassenstrijd.
